هفت عادتی که روابط والدین و فرزندان را بهبود می بخشد۱. در کنار هم غذا بخوریدبسیاری از مطالعات انجامشده در مورد روابط والدین و فرزندان نشان میدهند که کنار هم بودن اعضای خانواده، هنگام صرف وعدههای غذایی اصلی، تأثیر مستقیم و مثبتی روی رشد کودکان دارد. بهبود سلامتی و عادتهای غذایی، بهبود مهارتهای اجتماعی و احساسی و روانی، رفتار مطلوب کودکان و حتی پیشرفت تحصیلی، از مزایای غذاخوردن بهصورت خانوادگی و دستهجمعی است.۲. در مورد روزتان باهم صحبت کنیدزمان صرف شام و قبل از خواب بهترین فرصت برای صحبت با فرزندانتان، در مورد روزی است که پشت سر گذاشتهاند. از فرزندان خود سؤالاتی در مورد آن روز بپرسید تا بتوانند با جزئیات پاسخ شما را بدهند. مثلا: «بهترین بخش امروز چی بود؟» یا «امروز چه اتفاق جالب و خندهداری برات افتاد؟»فراموش نکنید که شما هم باید در مورد روز خود به آنها بگویید، اینکه با چه مسائلی مواجه شدید و چگونه برای حل آنها برنامهریزی کردید یا در مورد اتفاقهای خوب آن روز برای فرزندانتان توضیح دهید.هنگامی که شما نیز با فرزندانتان در مورد روز خود صحبت میکنید در واقع به او نشان میدهید که برای او بهعنوان یک انسان ارزش قائل هستید و او مورد اعتماد شماست. به این ترتیب رابطهی شما با فرزندتان قویتر خواهد شد و او میفهمد که برای شما مهم است.۳. با هم بازی کنیدبازی و انجام فعالیتهای سرگرمکننده در کنار فرزندانتان، یکی از بهترین راهها برای ایجاد صمیمیت و استحکام رابطهی بین شما و آنهاست. میتوانید با هم بیرون بروید و دوچرخهسواری یا فوتبال بازی کنید.میتوانید بازیهای آموزشی انجام دهید و در کنار سرگرمی، به افزایش مهارتهای یادگیری و اجتماعی فرزندان خود بپردازید. اینکه شما در کنار

سبکهای فرزندپروری نوع رابطه والد و کودک را مد نظر قرار میدهند.یک وجه جالب درباره والدگری این است که والدین با سبکهای فرزندپروری مخصوص به خود میتوانند تغییرات زیادی در فرزندان خود ایجاد نمایند. محققان با تلاش بر یافتن ویژگیهای مشترک تربیت والدین چهار سبک فرزندپروری را شناسای کردهاند. اما لازم است بدانید هر والدی با فرزند خود رابطهای منحصر به فرد دارد. در این مقاله به شباهتهایی که بین سبکهای فرزندپروری در خانوادهها وجود دارد اشاره کردهایم. شما میتوانید با مطالعه این مقاله سبک فرزندپروری خود را شناسایی کرده و در اصلاح آن برای تربیت فرزندانی شاد، مسئول و مولد در جامعه بر آیید.سبک فرزندپروریسبکهای فرزندپروری در واقع به ترکیب استراتژیهایی که برای رشد فرزند خود اتخاذ کردهاید اشاره دارد. در ادامه به انواع سبکهای فرزند پروری اشاره خواهیم کرد. هر کدام از این سبکها در چهار زمینهی نظم، ارتباط، انتظارات و بیان احساسات و عواطف با هم متفاوت هستند. پژوهشگران چهار نوع سبک فرزندپروری را به صورت زیر نام گذاری کردهاند:1. سبک مستبدانه: دارای کنترل بالا و محبت کم2. سبک سهل گیرانه: دارای کنترل کم و محبت زیاد3. سبک طردکننده: دارای کنترل کم و محبت کم4. سبک مقتدرانه: دارای کنترل زیاد و محبت زیادسبک مستبدانهوالدین دارای سبک مستبد برای انضباط ارزش خیلی زیادی قائلند. قوانین سخت گیرانهای وضع میکنند و سعی میکنند کنترل خیلی بالایی بر کودک داشته باشند. در عوض این والدین اهمیت کمتری به احساسات و هیجانات کودک میدهند صمیمیت عاطفی کمتری با کودک ایجاد میکنند. والدین مستبد باور دارند کودکان باید از همه قوانین بدون استثنا و بی چون و چرا اطاعت کنند. این گروه والدین عموما خیلی توضیح منطقی در

سبکهای فرزند پروریمجتبی دشتیمجتبی دشتیمجتبی دشتیمجتبی دشتی1)والدین پرکارمجتبی دشتیمجتبی دشتیمجتبی دشتی2)خصوصیات والدین اردوگاهی (مستبد،سخت گیر، انعطاف ناپذیر) مجتبی دشتیمجتبی دشتیمجتبی دشتیمجتبی دشتیمجتبی دشتی3)والدین بی تفاوت (مسامحه کار و آسان گیر)مجتبی دشتیمجتبی دشتی4)ویژگی والدین گسسته(پریشان)مچتبی دشتیمجتبی دشتی5)خصوصیاتوالدین منطقی(مستحکم-موفق-سالم-دموکرات)مجتبی دشتیمجتبی دشتی

همایش پیشگیری از آسیبهای اجتماعیبا حمایت موسسه پیام صلح رهایی و شهرداری منطقه ۹ تهران زمان دوشنبه دوم مرداد۱۴۰۲ ساعت ۱۰الی ۱۲ سالن همایشهای شهرداریسخنرانان:مجتبی دشتی(آسیب شناس اجتماعی شاخه پیشگیری از اعتیاد)وسرهنگ کریم کاووسی (رئیس پیشگیری و مبارزه با موادمخدر مهرآباد)سبک فرزندپروری شما روی همه چیز، از وزن فرزندتان گرفته تا احساس او نسبت به خودش تأثیر گذار است. باید اطمینان حاصل کنید که سبک فرزندپروری شما از رشد و توسعه سالم حمایت میکند، زیرا نحوه تعامل شما با فرزندتان و انضباطی که در قبال او دارید تا پایان عمرش روی او تأثیر دارد. محققان چهار نوع سبک فرزندپروری را شناسایی کردهاند:مستبدانه(Authoritarian)مقتدرانه(Authoritative)سهل گیرانه(Permissive)بی اعتنا(Uninvolved)هر سبکی رویکرد متفاوتی برای تربیت کودکان و ویژگیهای مختلفی دارد.سبک فرزند پروری مستبدانهآیا هیچ یک از جملات زیر در مورد شما صادق است؟معتقدید که بچهها را باید دید نه اینکه به حرفشان گوش کرد.وقتی نوبت به قوانین میرسد، شما معتقدید که یا قواعد من یا هیچ.احساسات فرزندتان را در نظر نمیگیرید.اگر هر یک از این جملات فوق در مورد شما صحت دارد، پس شاید والدین مستبد هستید. والدین مستبد معتقدند که کودکان باید قوانین را بدون استثنا رعایت کنند.والدین مستبد به این دلیل معروف هستند که وقتی کودک دلایل پشت یک قانون را زیر سوال میبرد، میگویند:« حرف حرفه منه!» آنها علاقه ای به مذاکره ندارند و بر اطاعت متمرکز هستند.همچنین به بچهها اجازه نمیدهند تا در چالشها یا موانع حل مسئله درگیر شوند. در عوض، قوانین را وضع میکنند و عواقبش را بدون توجه یا توجه اندک به نظر کودک اجرا میکنند.شاید والدین مستبد از تنبیه به جای تربیت استفاده

تغییرات در طرز فکرمان فهرستی از تغییراتی که در طرز فکرمان ایجاد می شود که باعث می شود تا الگو های فکریمان ناسالم و انحرافی شوند و ما را به سوی لغزش بکشانند ارائه شده است.۱-ناتوانی در کنار آمدن با احساساتوقتی که مشکلات روزمره مان غیره قابل تحمل می شوند اما نمی دانیم که چگونه باید با فشارهای عصبی ناشی از این مشکلات کنار بیاییم این حالت بیشتر در مواقعی اتفاق میافتد که:*بهبودی مان را اولویت اول زندگی خود قرار نمیدهیم و اجازه میدهیم مسائل دیگر از اهمیت بیشتری برای مان برخوردار شوند و وقت و انرژی ما را بگیرند.*موقعی که اصول ( فقط برای امروز )را در زندگیمان رعایت نمیکنیم و وقتمان را با افسوس به حال گذشته خوردن و نگرانی از آینده مصرف می کنیم.*مواقعی که زندگی در حال بهبودی مان را نمیپذیریم و با آن کنار نمی آییم و میگذاریم تا رنجش ها ذهنمان را مشغول کند*مواقعی که به اصول و شعار های بهبودی در زندگی روزمره خود عمل نمی کنیم.*مواقعی که مشکلات زندگیمان را نادیده می گیریم و می گذاریم آنها روی هم انباشته شده و بزرگتر شوند.۲-احساس میکنیم که بهبودیمان پیشرفتی نکرده است .مواقعی که طرز فکرمان حالت افراطی پیدا میکند و به این باور می رسیم که برنامه دوازده قدم برایمان کارگر نیست در این مواقع افکارمان ما را متقاعد می کند که مصرف مواد مخدر تنها راه حل برای کنار آمدن با مشکلات است .در این گونه مواقع است که طرز فکرمان حالتهای زیر را پیدا میکند:*با خود فکر میکنیم که هیچکس در بهبودی ما را درک نمی کند و نمی تواند به ما کمک کند*با خود فکر می کنیم که مشکلاتمان بسیار بزرگ است و ما هرگز نمی توانیم از پس آنها بر بیاییم*با خود فکر می کنیم که مشکلاتمان با دیگران در انجمن فرق میکند و اینکه نمی توانیم با همدی

اعتیاد، ماهیت آن و تاثیراتش لغزش به این معنی است که پس از قطع مصرف مواد مخدر دوباره مصرف آن را شروع کنیم . این امر در بین ما معتادان در حال بهبودی ،بسیار رایج است. لغزش یک فرآیند است که مدت ها بیش از آنکه مصرف دوباره مواد را شروع کنید، آغاز می شود. این بخش اطلاعات لازم را درباره علت و چگونگی لغزش در اختیار شما قرار می دهد تا از ابزارهای بهبودی برای پیشگیری از آن استفاده کنید.الهه راسخی مشاور و مجتبی دشتی آسیب شناس نیوشنده و عباس ذوقی مددیاربخش لغزش به قسمت های زیر تقسیم شده است :1-اعتیاد و لغزشاعتیاد نوعی بیماری مزمن است که با لغزش ( از سرگیری مصرف مواد مخدر پس از مدتی پاک بودن) همراه است .لغزش جزئی از اعتیاد و بهبودی از این بیماری محسوب می شود. در این قسمت اطلاعاتی درباره ماهیت بیماری اعتیاد و آسیب پذیری ما در برابر لغزش و روی آوردن دوباره به مصرف مواد مخدر جهت آگاهی شما ارائه شده است.2-فرایند لغزشاین بخش به تشریح مراحل سه گانه لغزش اختصاص دارد و توضیح میدهد که چرا لغزش یک فرآیند است. این اطلاعات به شما کمک خواهد کرد تا بدانید که آیا در فرایند لغزش قرار گرفته اید و چطور از ابزار بهبودی برای جلوگیری از لغزش استفاده کنید.3-یازده مرحله لغزشمطالب این بخش برای این است که بدانید چرا لغزش یک فرآیند است و از چه مراحل مختلفی میگذرد. در این بخش ،اطلاعات مستندی درباره تغییراتی که در افکار، احساسات و رفتارهای ما در فرایند لغزش ایجاد میشود، توضیح داده می شود. باید بدانیم بعد از این تغییرات است که به این نتیجه میرسیم که دیگر چاره ای جز استفاده دوباره از مواد نداریم.4-هشدارهای لغزشاین بخش شامل فهرستی است نشانه های رایج و متداول است که اخطار می دهند با خطر لغزش روبه رو هستیم. با آگاهی و ش

باید از بیماری اعتیاد بهبود پیدا کنیم نه از علایم آن ! قطع مصرف موادمخدر تقریبا کار آسانی است. میتوانیم برای مدتی خماری را تحمل کرده واز مصرف مواد مخدر خودداری کنیم اما پس از مدتی به دلایلی، باردیگر مصرف مواد مخدر را از سر بگیریم . در مواردی نیز بیماری اعتیاد مان جایگزین دیگری پیدا می کند . برای مثال ممکن است مصرف مواد مخدر را قطع کنیم ولی به جای آن به مشروبات الکلی، قمار یا روابط جنسی روی بیاوریم .در چنین مواقعی واقعیت این است که مشکل اصلی خود را که بیماری اعتیاد است حل نکرده ایم بلکه شکل ونوع اعتیاد را عوض کرده ایم .به این ترتیب ، بیماری اعتیاد چهره زشت خود را به شکل دیگری در زندگی ما نشان می دهد و بعد دیگر از همان مشکلات قبلی که عاجز بودن و از دست دادن اداره زندگیمان است ، رنج میبریم .در این موارد فقط شکل اعتیاد مان تغییر کرده است. شاید ناآگاهی ما درباره ماهیت اعتیاد است که باعث میشود تا تصور کنیم که در صورت قطع مصرف مواد مخدر مشکلمان حل شده است. باید بدانیم که بیماری اعتیاد در ذهن ما ریشه دوانیده است و در اصل این طرز فکر ماست که دچار انحراف شده است. اگر طرز فکر و زندگی مان را تغییر ندهیم دوباره برای به دست آوردن آرامش به چیزهایی در خارج از وجود خود متوسل خواهیم شد.بهبودی از بیماری اعتیاد مسئله ای به مراتب پیچیده تر از مقابله با یکی از عوارض و نشانه های آن است. ما می بایست ریشه این بیماری را علاج کنیم و طرز فکر خود و روشهای ویرانگری را که برای تحمل مسائل و مشکلات زندگی یاد گرفته ایم کاملاً عوض کنیم مهمترین چالش و مسئله ای که با آن رو به رو هستیم حفظ بهبودی خود از تمامی عوارض و پیامدهای این بیماری است. با آنکه استفاده از مواد با وجود ویرانگر بودن برای ما طبیعی شده است

اعتیاد یک بیماری جسمی- روانی -اجتماعی و روحانی است و با تاثیرات زیر همراه است:۱-روانی -افکار ما را آشفته می کند و سلامت عقل ما را از بین می برد بیماری اعتیاد باعث می شود تا در عالم اوهام و خیالات و انکار زندگی کنیم.۲-جسمی -مغز نمی تواند بدون مواد مخدر به فعالیتهای عادی و طبیعی خود ادامه دهد.۳-اجتماعی-ما را از هر کس و هر چیزی جز مواد مخدر جدا و منزوی میکند.۴- روحانی -باعث میشود که باور کنیم قدرت اختیار زندگی خود را در دست داریم و همین تصور نادرست باعث میشود تا ارتباط مان با نیروی برتر که باید به آن توکل و تکیه کنیم قطع شود. بیماری اعتیاد باعث میشود تا ارزش ها ؛ مسائل اخلاقی و شرافت و حیثیت خود را فدای مواد مخدر کنیم.تاثیرات بیماری اعتیاد 1-جسمی 2-اجتماعی3-روانی4-روحانیبهبودی مستلزم یک برنامه روزانه استلرزش اتفاقی است که در بین ما معتادان رواج دارد و باید مورد توجه جدی قرار گیرد چون میتواند به مشکلات جدی تر و حتی مرگ ما منجر شود. باید بدانیم که ما یکباره و بدون دلیل سراغ مواد مخدر نمی رویم. لغزش یک فرایند مرموز است که معمولاً در سه مرحله اتفاق میافتد: احساسی- روانی و جسمی . لغزش احساسی میتواند در حالت بهبودی بر اثر فشارهای عصبی که نتوانستهایم آنها را به خوبی کنترل و یا با آنها کنار بیاییم اتفاق بیفتد. توجه داشته باشید که در بهبودی ما دیگر مواد مصرف نمی کنیم که بتوانیم با تکیه به مواد فشارهای عصبی را تحمل کنیم و می بایست از ابزارها و رهنمودهای برنامه دوازده قدم استفاده کنیم وگرنه ممکن است دوباره افکار معتاد گونه به سراغ ما بیاید که باعث وارد شدن ما به مرحله دوم لغزش میشود که لغزش روانی نام دارد. در لغزش روانی که مرحله دوم لغزش است وسوسه استفاده مجدد مواد به سراغمان می آید